“Het eeuwige leven grijpen” in de dagelijkse praktijk

9 maart 2026

Tekst: Eva-Marie Mihai / Foto: BCC

De vrouw op het podium is Mirjam Haukelidsæter (94). Naast haar zit haar dochter Marit Olsen (50).

Marit vertelt over haar jeugd in een zeer gastvrij gezin in het centrum van Oslo. Rond de conferenties kregen ze altijd bezoek van vrienden die uit andere plaatsen kwamen.

“Het was heel gezellig, met gesprekken en muziek tot diep in de nacht,” zegt ze.

Mirjam Haukelidsæter (94) samen met haar dochter Marit Olsen (50).

Mirjam zorgde voor de gasten, en als meisje hielp Marit ook een handje – min of meer, vertelt ze lachend.

Haar moeder kijkt haar aan met een neutrale blik en zegt niks. De veelzeggende stilte maakt dat de hele zaal in lachen uitbarst.

Het gaat om de dagelijkse verlossing

De feestavond begon met een toespraak van Kåre J. Smith, en het thema van de avond is: “Grijp het eeuwige leven” (uit Timoteüs 6:12)

Kåre J. Smith opende de avond met een toespraak.

Voor de 94-jarige Mirjam is dit veel meer dan alleen maar mooie woorden. Ze vertelt aan de hand van haar eigen leven hoe zij dit in de praktijk ervaart.

“Elke dag moet je strijden, je kruis opnemen en jezelf verloochenen, zoals Jezus ons heeft geleerd”, zegt Mirjam.

Ze vertelt dat ze vaak denkt aan de verzen uit Psalm 118:24–25: “Dit is de dag die de HEERE gemaakt heeft, laten wij op deze dag ons verheugen en verblijd zijn. Och HEERE, breng toch heil; och HEERE, geef toch voorspoed.”

“Of het nu voorspoed of tegenslag brengt, het zal tot verlossing leiden,” zegt Mirjam.

Veel plezier en feestjes in mijn kindertijd

Mirjam groeide op in Horten onder de verkondiging van de leer van Johan O. Smith, wat zowel haar eigen leven als het gezin dat ze later met haar man en kinderen zou stichten, heeft gevormd.

Een herinnering uit haar kindertijd is haar altijd bijgebleven: Op een avond, toen ze op weg was naar huis vanuit de samenkomstzaal, kwamen zij en haar vader Johan O. Smith op straat tegen.

“Plotseling legde hij zijn hand op mijn hoofd en zegende me; dat maakte indruk,” zegt Mirjam.

Verder vertelt ze dat het niet “wettisch” was met veel regels. Er was veel gezelligheid en feestvreugde, en ze maakten vaak uitstapjes naar het strand, omdat Johan O. Smith wilde dat er een goede onderlinge band zou zijn.

“Ik ben heel dankbaar voor de fijne en gezonde kindertijd die ik heb gehad. Het heeft me mijn hele leven lang geholpen,” zegt Mirjam.

Het koor verzorgde verschillende zangoptredens tijdens het feest

Ruimte en natuurlijk leven

Haar dochter Marit heeft ook zo’n kindertijd gehad.

“Ik mocht helemaal mezelf zijn. Er was thuis veel ruimte, en ik kon me ontplooien. We hebben geleerd dat geestelijk zijn hetzelfde is als natuurlijk zijn”, zegt ze, en voegt eraan toe:

“Christen zijn is toch heerlijk!”